Fable

Bir seriyi yeniden başlatmanın en zor tarafı, neyi koruyup neyi bırakacağına karar vermek. Fable, bu kararı vermekte zorlanmış gibi görünüyor: dünyası ve mizahı eski oyunlardan, tasarımı ise 2020’lerin açık dünya alışkanlıklarından geliyor. İkisi her zaman aynı yöne bakmıyor.

Albion’un kendisi

Oyunun tartışmasız en güçlü yanı mekân. Albion, bir açık dünya haritasından çok bir illüstrasyon kitabı gibi kurulmuş: dar patikalar, taş duvarlar, sisli sabahlar. Playground Games’in yarış oyunlarından getirdiği manzara becerisi burada tam anlamıyla işe yarıyor.

Kasabalarda dolaşırken duyduğunuz diyaloglar oyunun ikinci gücü. Yan karakterlerin birbiriyle konuşması, ana hikâyeden daha eğlenceli bir katman oluşturuyor.

Ahlak meselesi

Serinin imzası olan iyi-kötü ekseni geri dönmüş ama etkisi zayıf. Kötü seçimler yapmak görsel bir değişiklik ve birkaç diyalog farkı getiriyor; dünyanın kendisi büyük ölçüde aynı kalıyor. Otuz bir saatlik oyunumda ikinci bir yol denemek için yeterli sebep bulamadım.

Seçim sistemi size ne yaptığınızı gösteriyor ama dünyanın buna verdiği cevap çok kısa.

Dövüş

Üç silah dalı var ve hepsi ilk saatlerde eğlenceli. Sorun ilerlemede: yeni yetenekler dövüşün ritmini değiştirmiyor, sadece sayıları büyütüyor. Zor seviyede düşman canı artıyor, davranışı değil — türün en yorucu çözümü.

Teknik

Xbox Series X kalite modunda 30 FPS kararlı ve görüntü kalitesi yüksek; performans modu 60 FPS’i koruyor ama uzak detay belirgin düşüyor. PC’de shader ön derlemesi ilk açılışta uzun sürüyor, sonrasında sorun yok.

Not gerekçesi

B notu, güçlü bir dünya ile ortalama bir sistem tasarımının ortalaması. Serinin devamı için sağlam bir temel; tek başına ise unutulabilir bir oyun.