Little Nightmares III

Serinin formülü belli: küçük bir karakter, devasa ve düşmanca bir dünya, hiç konuşulmayan bir hikâye. Little Nightmares III bu formüle iki kişilik oyun ekliyor ve bunu şaşırtıcı biçimde iyi yapıyor. Karşılığında ise gerilimden bir miktar feragat ediyor.

İki kişilik tasarım

Bulmacalar iki karakterin farklı yeteneklerine göre kurulmuş: biri dar alanlara giriyor, diğeri uzaktan bir mekanizmayı tetikliyor. Bu, «aynı şeyi iki kez yap» tuzağına düşmüyor. Yedi saatte tek bir bulmacada bile tıkanmadık — ki bu hem iyi hem kötü haber.

Korku nereye gitti

Önceki oyunlarda ölüm, uzun bir yeniden deneme anlamına geliyordu ve bu, kaçış sahnelerini gerçekten korkutucu kılıyordu. Burada kontrol noktaları o kadar sık ki, kovalanma sahnesi bir deneme yanılma alıştırmasına dönüşüyor.

Ölümün bedeli olmayınca kaçmanın da anlamı kalmıyor.

Sanat yönetimi

Mekân tasarımı serinin en iyisi. Terk edilmiş bir oyuncak fabrikasında geçen ikinci bölüm, ışık ve ölçek kullanımıyla tek başına oyunu hatırlanır kılıyor. Ses tasarımı görüntüden daha çok iş yapıyor: uzaktaki metal gıcırtısı, yaklaşan bir şeyin ipucu.

Süre meselesi

Yedi saat. Seri hiçbir zaman uzun olmadı ama bu kez kısalık, hikâyenin kendisini de etkilemiş: son bölümdeki dönüşüm için yeterli zemin hazırlanmamış.

Not gerekçesi

B+ notu, kusursuz atmosfer ile zayıflamış gerilim arasındaki denge. Bir oturuşta bitirilebilecek, görsel olarak etkileyici bir yapım.