Monster Hunter Wilds

Bu seriyi yıllardır tavsiye etmenin bir bedeli vardı: «ilk yirmi saati zor, sonra çok iyi.» Monster Hunter Wilds, o cümleyi kurmak zorunda kalmadığımız ilk oyun.

Öğretmeden öğretmek

Yeni giriş yapısı, mekanikleri bir menüde açıklamak yerine avın içinde gösteriyor. İlk canavar, sizi tuzağa yönlendirecek biçimde tasarlanmış bir arazide kaçıyor. Bunu yapmanız gerektiği hiçbir yerde yazmıyor; arazi söylüyor.

Sonuç: seriye ilk kez giren bir oyuncu, on saatin sonunda üç mekaniği birlikte kullanabiliyor. Serinin eski oyuncusu içinse hiçbir derinlik kaybı yok — sistemler aynı ölçüde karmaşık, sadece görünür.

Av, bir kovalamaca olarak

Yaralanma sistemi bu oyunun kalbi. Canavar artık bir can havuzu değil; bacağını sakatladığınızda kaçış hızı düşüyor, kanadını kırdığınızda uçamıyor. Av, bir hasar yarışı olmaktan çıkıp bir plan uygulamaya dönüşüyor.

Doksan saatte tek bir avın diğerine benzediğini hissetmedim; ama tek bir bölgenin diğerinden ayrıldığını da hissetmedim.

Çevre tasarımı: zayıf halka

Bölgeler görsel olarak birbirinden ayrışıyor ama oynanış olarak değil. Hava koşulları döngüsü etkileyici; buna karşılık her bölgede aynı taktikler işe yarıyor. Seride daha önce gördüğümüz dikey arazi kullanımının burada azalmış olması dikkat çekici.

Kooperatif ve çevrim içi

Dört kişilik avlarda eşleşme hızlı ve kararlı. Görev sırasında katılma sistemi artık kesintisiz. Rütbe eşleştirmesi, yeni oyuncunun deneyimli grupta ezilmesini büyük ölçüde önlüyor.

Teknik

PS5’te performans modu 60 FPS’i büyük ölçüde tutuyor. PC’de uzun oturumlarda bellek kullanımı tırmanıyor; üç-dört saatte bir yeniden başlatma öneririz. Capcom bunun üzerinde çalıştığını duyurdu.

Not gerekçesi

A− notu, dövüş tasarımındaki olgunluk ile çevre tasarımındaki tekdüzelik arasındaki fark. Seriyle tanışmak için en iyi giriş noktası bu oyun.